Estrénase en Xixón el documental «Eu soi quen fun»

El sábadu 14 de xineru, a les 20 hores, nel Salón d’Actos del Centru de Cultura Antiguu Institutu Xovellanos, va estrenase’l documental Eu soi quen fun, dirixíu por Melania Fraga. La película cunta cola poesía d’Ana Vega, la música del grupu Cádaba, la investigación de Xosé Miguel Suárez y les entrevistes con Ramiro Pérez y Miguel Galano.  Esti curtiu’tis’l terceru de los documentales fechos en gallego-asturianu, depués d’ A bruxa de Brañavara (2010) y Os Reises del Valledor (2010).

Advertisements

4 comments

  1. gallego-asturianu??? será gallego-asturiano,’cause los de la fala no sabemos nada de las terminaciones estas en u…Y entiendo que esto está escrito en una mezcla,’cause a mí me suena más terceiro que terceru…Pero claro, supongo que entre lo oficial y lo real habrá un largo camino…

  2. .
    Documental insulso, plano, aburrido. Con las maravillas paisajísticas que hay en El Franco y apenas se ve nada. Una especie de canto personal no se sabe muy bien a qué.
    Enhorabuena por la intención, pero si un documental está en fala, no se puede presentar medio en castellano medio en fala.
    En cuanto a la queja de Juliette, está fuera de tono y de sitio,’cause, efectivamente, la noticia está dada en asturiano y seguro que Juliette la entendió a la perfección igual que nosotros entendemos y valoramos el gallego-asturiano.

  3. Eu penso qu’hai que ser xustos. O documental, ou o que sea, nun é tan desastroso. Ten momentos que, parécemo a min, tan mui ben, e penso que pra ser unha ópera prima, como me parce qu’é, nun ta tan mal.
    ¿Que podía tar mellor? Xahora, como todo. Eu tamén botéi en falta algo máis de paisaxe, qu’ó fin y ó cabo, tamén se trata d’aproveitar pra poñelo en valor como se trata de poñer a fala (algo qu’hai que valorar no que vale). A intención a min paréceme mui boa e ten qu’haber muitas máis cousas d’estas. O mellor de todo, o apoyo que tuvo da xente e do Axuntamento d’O Franco tanto de presencia como de cartos, eso sumado á axuda da O. de P. Llingüistica, nun é tan pouco’cause é unha obra mui corta.
    O peor, pra min, que nun sei qu’é o que pasa, pro en canto salimos da terra nun nos atrevemos a falar na fala, algo qu’hai qu’ir correxindo pouco e pouco, que nos entenden de sobra. Pois a terra y a fala hai que levala o máis lonxe que se poda,’cause aló van pouco é nun podemos vivir como o toupo na mdrigueira. Hai que salir. (É unha luita qu’hai que facer dende aló e dende dunde sea. A pena é qu’andamos ún por cada sito, que nos xuntamos poucas veces e seguimos tando como se fóramos células de corpos distintos. Unha pena)
    Tamén qu’hai veces qu’imita a “Camín de cantares” que podían buscar outra maneira de facer as entrevistas. Hai un momento guapo, cando se funden as voces… y o cabo, cando Eva se vai polo camín adiante. Algo mui recurrido, pro que queda ben guapo.
    Pr’acabar: mui boa a intención, o resultado, ó mellor nun é tan bon, pro é unha maneira d’empezar. Noraboa a todos e gracias polo que facéis.
    AGR

Dexa un retruque

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s